အေဆာင္က ကန္ရိုးရြာလယ္ေလာက္ ၊ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးအိမ္ေရွ.မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္
ဗမာလိုျပန္ေတာ. “ဂႏၱ၀င္”ပဲခူးကကိုညိဳၾကီး နာမည္ေပးကင္ပြန္းတပ္ထားတာက
“CLASSIC”
ႏွစ္ထပ္တိုက္ေဆာင္ေလး ၊ ေဆာက္လုပ္ဆဲ တစ္ခ်ိဳ.ေနရာေတြအေခ်ာမကိုင္ရေသး ၊
အုတ္ခဲေတြျမင္ေနရသည္။အခန္းကာထားကေအာက္ထပ္ပဲရွိသည္။အေဆာင္၀င္တန္းလ်ားေလး
တြင္စီနီယာေက်ာင္းသားၾကီးကိုသန္းထြန္းေဇာ္၊ ကိုညိဳၾကီး ၊ ကိုလွရွင္း ႏွင့္ကိုသန္းထြန္းဦးတို.
ဖရက္ရွာေတြကိုၾကိဳဆိုေသာအားျဖင့္ဂစ္တာတီးေနသည္။ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္သန္းေဇာ္မိမိတို.ေနရာ
ရထားေသာအေပၚထပ္ကိုတက္လိုက္သည္။
“လာညီေလးေတြ လာ လာ”
“မင္းတို.ေက်ာင္းအပ္ျပီးျပီလား”
အရပ္ရွည္၇ွည္ ႏွင့္လူတစ္ေယာက္ကႏွဳတ္ဆက္သည္။
“ဟုတ္ကဲ့ အပ္ျပီးပါျပီ ”
ကၽြန္ေတာ္ စကားေျပာရင္း အခန္းမရ။ေဟာထဲမွာေနရမည္ျဖစ္သျဖင့္ရထားေသာေနရာကို
ေသတၱာထဲမွ မိုးကာကိုထုတ္ခင္းလိုက္သည္။သန္းေဇာ္ဘာမွ်ျပန္မေျပာ အျပင္၀ရန္တာမွခုံတြင္
သြားထိုင္ကာအျပင္ရန္ကုန္-မႏၱေလးလမ္းမၾကီးေပၚ ကိုေငးေနသည္။
စကားေျပာရင္းထိုအစ္ကိုကိုရင္းႏွီးခင္မင္သြားသည္။သူကEPဖိုင္နယ္ဇာတိကဒိုက္ဦးကတဲ့၊
နာမည္က ကိုေက်ာ္ဇာနည္လင္း။
သူနားမွာထိုင္ေနတဲ့ ၀၀တုတ္တုတ္ညီေလးကအခုမွလာတက္တာတဲ့သူ ၊သူ.အေမေတာင္ပါေသး၊
ေတာင္ဥကၠလာပက ေအာင္ေအာင္တဲ. ၊ျမိဳ.ျပေမဂ်ာရထားတဲ့သူေလးေပါ. ။
ကၽြန္ေတာ္သူတို.နွင့္စကားေကာင္းေနခ်ိန္
“ေဟ.ေကာင္ ငါေရခ်ိဳးသြားမယ္လိုက္မလား”
သန္းေဇာ္ေကာက္ကာငင္ကာေဖါက္လာသည္။ဒါလည္းအဆိုးဆိုလို.မရေႏြရာသီလတေပါင္း
ရာသီေလ ၊ အညာေလာက္မပူေသာ္လည္း ၊ကန္ရိုးေလာက္ေတာ.ပူပါတယ္။ေကတုမတီထန္းေတာ
ေတြမွာ ဘယ္ဘုရင္ေတြေႏြအပန္းေျဖကလပ္ေတြဖြင့္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့သမိုင္းေတြရွိတယ္မဟုတ္လား။
သန္းေဇာ္ႏွင့္ေရခ်ိဳးရန္အေဆာင္ေအာက္သို.ဆင္းလိုက္သည္။တစ္ေယာက္တလွည့္ေရတုံကင္
ႏွိပ္ေပးရင္းေရခ်ိဳးၾကသည္။အေဆာင္ေရွ.ခုံတန္းလ်ားမွကိုညိဳၾကီးတို.ဂစ္တာသံကနားထဲသို.
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္၀င္လာသည္။
“နာမည္ဘယ္လိုေခၚသလဲ….ဘယ္မွာေနတာလဲ…ဘာေမဂ်ာယူထားသလဲ..အခ်စ္ရဲ.
အေျဖမ်ားေျပာျပပါ…..အေဆာင္မွတာလား ….အိမ္ကိုျပန္မလို.လား…”
ကန္ရိုးညေနခင္းကအညာေလာက္ေတာ.မပူ။သာယာလွသည္ဟုဆိုရေပမည္။စက္ဘီထြက္စီးျပီး
အေၾကာ္ဆိုင္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္၊သူ.အုပ္စုႏွင့္သူသဘာ၀က်က်ေက်ာင္းသားအခြင့္ေရးရ
ေနသည္ဟုေျပာႏိုင္သည္။တခ်ိဳ.ကရထားသံလမ္းသြားထိုင္လို.၊တစ္ခါတစ္ခါအရွိန္ျပင္းျပင္းေမာင္းႏွင္လာေသာကုန္တင္ကားၾကီးေတြ၊ ေရတာရွည္လိုင္းကားေတြမွ စပယ္ယာေအာ္သံေတြကလည္း
ကန္ရိုး ယဥ္ေက်းမွဳလို.ကမၻာကသိေအာင္ျပေနသလိုလို။တစ္ခါတစ္ခါ အေမ.ကိုသတိရတာကလြဲရင္
အားလုံးကေပ်ာ္စရာေတြခ်ည္းပါ ၊ကမၻာကရြာျဖစ္ျပီလို.ပညာရွင္ေတြေၾကြးေၾကာ္က်တယ္
ဒါေပမယ္. အေမ သားတို. ကန္ရိုးကိုကမၻာျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာေလာင္းေတြေလ
သားတို.တစ္ေတြ အနယ္နယ္အ၇ပ္ရပ္ကလာေပမယ္.တူညီတဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြႏွင့္ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ
အရင္းေတြနဲ.မျခားကူညီရိုင္းပင္းၾကပါတယ္တစ္ေယာက္အားနည္းခ်က္ကိုတစ္ေယာက္ေဖးမကူညီ
ဒါမွလည္းေက်ာင္းသားဆိုတဲ့ဂုဏ္ပုဒ္နဲ.လိုက္ဖက္မွာမဟုတ္လား…. ………….. အေမ
“ေဟ.ေကာင္ ကိုေအးလြင္ဆိုင္ေက်ာ္ေတာ.မယ္ ဒီမွာရပ္”
ကိုေက်ာ္ဇာနည္လင္းကစက္ဘီးဘရိတ္အုပ္ျပီးေျပာသည္။
ဟုတ္ပါသည္၊ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းဆက္နင္းေနတာ ။က်န္တဲ့သူေတြစက္ဘီးေဒါက္ေတြ
ေထာက္လိုက္ၾကလို.ညီညီစီစီေလး။
ဆိုင္ထဲတြင္လူအျပည္.၊ပဲခူးအုပ္စုေတြမ်ားတယ္ဟုကိုေက်ာ္ဇာနည္လင္းကေျပာသည္။
သူသိတာေပါ. သူကပဲခူးေကာလိပ္တက္ဖူးသူ ၊ဒိုက္ဦးသားစစ္ၾကီးေလ။
ကၽြန္ေတာ္တို.လြတ္တဲ့စားပြဲ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။စားပြဲထိုး၀င္လုပ္ေနေသာဆိုင္ရွင္ကိုေအးလြင္
လာသည္။
“ဒီအဖြဲ.ေတြ ဘာမွာမလဲ”
“ကၽြန္ေတာ္ကဆိတ္သား” “ကၽြန္ေတာ္.အတြက္ဘဲဥ”
“ ငါး ဗ်ာ”
“သန္းေဇာ္ ငါကငါးမစားဘူး ဘယ္တုန္းကမွလည္းငါးမစားဖူးဘူး…၀က္ကလီစာရလား”
“ရ တယ္အဆုပ္ေတာ.နည္းနည္းပါမယ္”
“ရ တယ္၀က္ကလီစာပဲေပး ”
ကၽြန္ေတာ္တို.အုပ္စုဟင္းမွာတာနွင့္မတူေတာ. ေညာင္ပင္ဇရက္က်တာလိုလို
ကပၸလီေတြအုပ္စုလိုက္ ရက္ပ္ ရြတ္တာ လိုလိုျဖစ္သြားသည္။
ထမင္းစားျပီး စက္ဘီးကိုယ္စီနင္းကာျပန္လာၾကသည္။ကားေတြျဖတ္သြားျဖတ္လာနည္းျပီမို.
ေက်ာင္း၏မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လယ္ကြင္းေတြမွလာေသာေလႏုေအးေတြကေနလုံးေပ်ာက္သြားေသာ
ကန္ရိုးညခင္းကိုအရည္ေသြးျမွင့္ေနသည္။သာယာလွလိုက္တာကန္ရိုးရယ္ ဒါမ်ိဳးညေတြပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရ
တာ ဘ၀ကိုအင္ဂ်င္နီယာမျဖစ္ခင္ …သဘာ၀ကိုခံစားတတ္တဲ့အႏုပညာဥာဏ္ေတြကိုမ်ိဳးေစ့ခ်ေပးေနသလို
တစ္ခါတစ္ခါ ခံစားတတ္ေနျပီ….အေမ
“ကၽြီ …..”
ေယာနသံအေဆာင္ေဘး ရြာလမ္းမွျဖတ္တက္လာေသာစက္ဘီး
တိုက္မိေတာ.မလိုျဖစ္သြားသည္။
ဘာမွ်ျပန္မေျပာကိုယ္.စက္ဘီးကိုယ္ကိုယ္ထိပ္တိုက္အေနထားမွလႊဲလိုက္ျပီး
ျပန္နင္းလာခဲ့သည္။ဘာေတြမ်ားအေရးၾကီးေနတာလဲဒီေလာက္ေတာင္ငါကလမ္းမၾကီးေပၚက
စးီလာတဲ့စက္ဘီး …..မွားရင္းမွာသူပဲမွားမွာေပါ.………
ဒါေပမယ္. လြယ္အိပ္ထဲမွာ အင္ဂ်င္နီယာေတြDRAWINGဆြဲတဲ့ တီတစ္ေခ်ာင္းနဲ.ပါလား
ညေက်ာင္းမ်ားရွိလား..အေဆာင္ေရာက္မွဖိုင္နယ္ကအစ္ကို ၾကီးေတြကိုေမးရအုန္းမယ္….
ဒီေလာက္ေမွာင္ေနတာေတာင္အသားေရက၀င္းေနတာပဲ
စက္ဘီးခ်င္းတိုက္မယ္ျဖစ္တာေတာင္မ်က္ႏွာမွာ…သိပ္စိုးရိမ္ပုံမရ..တည္ျငိမ္လွပုံကစံတင္
ေလာက္ပါရဲ….ျမန္မာဆန္ဆန္၀တ္ထားပုံနဲ. ………ဆံပင္ကေက်ာလယ္ေလာက္ဟာ…….
ဒါေတြ…………မေတြးခ်င္ဘူး ……….ဟီးဟီးေတြးျပီးျပီမင္းမရေတာ.ဘူး…….မင္းသစ္တည္
ဆက္ေရးပါမည္။
ေစာေစာ(အိမ္မက္ရဲတိုက္)
၂၀၀၀-၀န္းက်င္ခန္.ကေရးထားေသာစာမူမ်ားကိုစဥ္းစားျပီး
ျပန္လည္ေရးသားလိုက္ပါသည္။လြတ္လပ္စြာေ၀ဖန္အၾကံျပဳႏိုင္ပါသည္။
No comments:
Post a Comment